Drie opeenvolgende jaren ben ik achtereenvolgens in Noord-West Amerika, Canada en Alaska geweest en aldaar ben ik gepakt door de natuur aldaar en in het bijzonder door het leven van beren en alles wat hier mee in verband kan worden gebracht.

Op het schiereiland Katmai in  Alaska heb ik de gedragingen van beren in het "wild" kunnen bekijken. Gedropt met een watervliegtuig en na een spoedcursus "hoe ga ik met beren om" ben ik losgelaten om tussen de beren te mogen lopen temidden van enkele spotters en rangers.Een ware belevenis en enorm spannend. Voral als men door het park loopt tussen de bomen. Loop ik er een tegen het lijf? In het open terrein zijn vooral de moederberen met hun kleintjes(cub) heel aandoenlijk.

Na enige tijd ben ik veel gaan lezen over beren. Over alle berensoorten in de wereld. Van Bruine Beer, Panda tot IJsbeer. Boeken zoals van Charlie Russell "Grizzly", Rescuing the Spectacled Bear van Stephen Fry, "Het spoor van de Zilverbeer" van Lynn Schooler en vele anderen prijken in mijn boekenkast.

Ik ben lid geworden van het WSPA( World Society for the Protection of Animals), een vereniging die zich inspant voor een beter leefgebied voor dieren en dus ook beren. Zo worden bijvoorbeeld beren voor toeristiche doeleinden zoals de dansberen in onder andere Bulgarij gekocht van de eigenaar en geplaatst in een beter leefgebied. Hun lijden is verleden tijd. Beren doden uitsluitend voor hun gal, waar door bepaalde Aziatische volkeren speciale waarden aan worden toegeschreven, is belachelijk.

Ik heb tevens contact gezocht met mensen die tijdelijk leven tussen de beren en de beren fotograferen en/of filmen en hun gedragingen op papier zetten. Zo is de Belgische Rudy de Bock een fotograaf die vooral behept is met de reusachtige Kodiakbeer. Hij heeft ook een club gesticht genaamd "Save the Cub". Persoonlijk heb ik contact gehad met Keith Scott. Een Canadees, die  enkele maanden in de zomertijd zich bevindt bij Fish Creek en Salmon Glacier op de grens van Canada en Alaska aan de westkust.Hij noemt zich de "The Bear Man" en heeft mij een bijzonder DVD gestuurt met opnames van een witte Zwart beer. Zeer bijzonder! Dat het zich bewegen tussen de beren niet van gevaar ontbloot is getuige de dood van Timothy Treadwell (zie de ingrijpende documentaire over zijn leven in de film "Grizzly Man") en de dood van de beroemde Japanse fotograaf Michio Hoshino.

Vervolgens ben ik beertjes gaan sparen van allerlei soorten materiaal. Zo heb ik beren van glas, hout, metaal, jade(Canada), barnsteen(Polen), zilver, Oostenrijks koper enzovoort. Een hobby die uit de hand kan lopen.

Daar ik reeds postzegels verzamelde van England ben ik ook verslingerd geraakt aan het verzamelen van postzegels met berenplaatjes en of motieven met betrekking tot beren. Zelfs de Afrikaanse landen, waar echt geen beer te bekennen valt, geven prachtige zegels uit. Zo heb ik nu een behoorlijke wereldverzameling van berenzegels en artikelen.

Een overzicht, een zogenaamde taxonomische classificatie, heb ik zo goed als kwaad opgesteld. Ik pretendeer geen volledige opstelling te hebben gemaakt. Ik hou mij dus aanbevolen voor aanvullingen en correcties.

Helaas heb ik nog niet door hoe ik de afbeeldingen, foto´s en teksten uit mijn computerprogamma's op dit onderwerp kan plaatsen.

Maar waar het hoodzakelijk om gaat is het feit dat deze prachtige oerdieren dreigen ten onder te gaan in deze economische wereld. Hun levensgebied wordt meer en meer door ons mensen afgenomen. Enigszins begrijpelijk, maar toch erg jammer.Wat kunnen wij er aan doen? Ik weet het niet.

Wordt dus hopelijk vervolgd.

Pietro,